احتمالاً تا به حال شنیده‌اید: بزرگترین خبر از اولین شب از دو شب اجرای کارول جی در استادیوم مت‌لایف نیوجرسی، شاید اواخر نمایش رقم خورد، زمانی که جودلین، روسوفسکی و تاینی ناگهان در کنار سوپراستار کلمبیایی ظاهر شدند. بله، پنجشنبه اولین فرصت باشکوهی بود که هر چهار همکار برای اجرای زنده «Bby Wow» روی صحنه آمدند، همان آهنگ جهانی که در باشگاه یا کافه مدام به آن برمی‌خورید.

اما کمی بعد به آن خواهیم پرداخت.

زیرا داستان واقعی «سفر به دور دنیا» کارول جی بسیار بزرگتر و شاید برای یک نمایش استادیومی در این مقیاس، صمیمی‌تر از بزرگترین مهمان غافلگیرکننده‌اش بود.

کارول جی از زمان ورود به صنعت رگیتون در سال ۲۰۱۷ با آهنگ موفق «Ahora Me Llama» با حضور بد بانی، جایگاه خود را به عنوان ملکه بی‌رقیب پرئو تثبیت کرده است. آهنگ‌های توانمندسازی او اغلب زنان را تشویق می‌کنند که مردان را رها کرده و خودِ «بیچوتا»ی خود را در آغوش بگیرند. اما در شب پنجشنبه، خواننده-ترانه‌سرای کلمبیایی جنبه‌ای ظریف‌تر و آسیب‌پذیرتر از خود نشان داد که او را به عنوان یک سوپراستار چندوجهی بیشتر تثبیت کرد.

این تحولی است که آلبوم اخیر او، «No Me Arrepiento de Sentir خبرگزاری دانشگاه Tanto» را منعکس می‌کند. همانطور که در نقد ما از این آلبوم اشاره کردیم، این خواننده کلمبیایی اکنون به سطح نادری از سوپراستاری رسیده است که به او اجازه می‌دهد تقریباً هر کاری را که از نظر خلاقانه می‌خواهد انجام دهد. در این آلبوم، او از این آزادی برای ساخت آلبومی استفاده کرد که با دلشکستگی با همکاری افرادی مانند دریک و برونو مارس به هم پیوسته بود. در مت‌لایف، او دنیایی کامل را حول محور جنبه‌های مختلف خود ساخت.

در نگاه اول، مفهوم «سفر به دور دنیا» ساده است. با این عنوان، ممکن است انتظار یک صحنه رنگارنگ و مجموعه‌ای از آهنگ‌ها را داشته باشید که ژانرها و فرهنگ‌های مختلف در سراسر جهان را جشن می‌گیرند، البته با تمرکز بر کلمبیای بومی کارول جی. در حالی که تا حدی، نمایش دقیقاً همین را ارائه داد، این هنرمند اهل مدلین یک قدم فراتر رفت و یک نمایش دو ساعته پر از آتش‌بازی را به ارمغان آورد که نه تنها او را به عنوان یک لاتینا، بلکه به عنوان یک زن و به عنوان فردی که، همانطور که عنوان آلبوم اخیرش نشان می‌دهد، بیش از حد احساس می‌کند، برجسته کرد.

در اصل، «سفر به دور دنیا» نامه‌ای عاشقانه به کارولینا خیرالدو ناوارو، فرد واقعی پشت این سوپراستار است.

این نمایش با برخی از بزرگترین آهنگ‌های آلبوم «Tropicoqueta» او آغاز شد: «Latina Foreva» و «Un Gatito Me Llamó». پشت سر او، صحنه عظیم یک جنگل گرمسیری با تم نارنجی را به نمایش می‌گذاشت، با ملکه‌اش، کارول جی، در مرکز آن و گروهی از رقصندگان که به دور او می‌چرخیدند.

سپس، در طول دو ساعت بعد، این خواننده تماشاگران را به گشتی در آمریکای لاتین برد، با یک گروه ماریچی تماماً زنانه که «Ese Hombre Es Malo» را می‌خواندند، لباس‌های الهام گرفته از گاروتا برزیلی برای همراهی «Tropicoqueta»، باچاتا دومینیکایی برای نسخه‌ای بازسازی شده از «Si Antes Te Hubiera Conocido»، و البته، رگیتون به سبک پورتوریکو در سراسر نمایش. این یک تولید مناسب برای ستاره پاپ عظیمی بود که او از آخرین حضورش در مت‌لایف در سال ۲۰۲۳ به آن تبدیل شده است.

یک ویدیوی از پیش ضبط شده از بازیگر مکزیکی-آمریکایی ادوارد جیمز اولموس با تأکید بر پیامی از وحدت فریاد زد: «اگر کارول امشب چیزی به ما آموخته باشد، این است که می‌توان در سراسر جهان سفر کرد، اما ریشه‌های شما همیشه در قلب شماست. پرچم‌های خود را برافراشته و افتخار کنید، زیرا زمان آن رسیده است که جشن بگیریم از کجا آمده‌ایم، صداهایی که با ما بزرگ شدند و ما را به آنچه هستیم تبدیل کردند. لذت ببرید، و آمریکای لاتین زنده باد.»

و دقیقاً به همین ترتیب، خواننده کلمبیایی لاتینیداد را جشن گرفت، از طریق مجموعه‌ای از انتخاب‌های آگاهانه که نه تنها در ماه میراث اسپانیایی، بلکه در پس‌زمینه فضای سیاسی فعلی در ایالات متحده، وزن بیشتری داشتند.

کارول اغلب بر این نکته تأکید می‌کرد که چقدر به لاتینا بودن خود افتخار می‌کند و بارها به پرچم‌هایی اشاره می‌کرد که از میان تماشاگران می‌دید و کشورهای مختلف منطقه را نمایندگی می‌کردند. با این حال، اوایل شب، النا رز، خواننده آغازین، زمینه سیاسی شب را به طور قابل توجهی صریح‌تر کرد. این خواننده ونزوئلایی گفت که عکاسش هنگام سفر برای نمایش توسط اداره مهاجرت و گمرک (ICE) بازداشت شده است. وقتی او این داستان را با تماشاگرانی که بیش از حد با پیامدهای سرکوب مهاجرت در کشور آشنا بودند، به اشتراک گذاشت، سکوت مطلق حکمفرما شد. سپس رز فریاد زد: «هیچ چیز زیباتر از لاتینو بودن نیست!»

اما در زیر رقص‌های پیچیده، لباس‌های پولک‌دوزی شده و آتش‌بازی، «سفر به دور دنیا» چیز دیگری را آشکار کرد: جشنی صادقانه از خود توسط خواننده‌ای که قادر است بخش‌های مختلف شخصیت خود را گرد هم آورد.

در چندین بخش از نمایش، کارول مخاطبان خود را از جنگل بیرون آورد و به قلب شکسته خود برد. قبل از شروع رسمی اجرا و تغییر استادیوم از تابستان نارنجی به زمستان آبی عمیق، ویدیویی از کارول پخش شد که در آن توضیح داد رنج بخشی از انسانیت است و اگر دلشکستگی با زندگی دست در دست هم دارد، او با افتخار به «جمع‌آوری زخم‌ها» ادامه خواهد داد.

و سپس، سرانجام، آن لحظه «Bby Wow».

در میان دلشکستگی آلبوم اخیرش، صحنه آبی دوباره روشن شد و کارول یکی از بزرگترین آهنگ‌های موفق خود را جشن گرفت، و تهیه‌کننده تاینی را روی یک میز دی‌جی موقت در کنار همکارانش جودلین و روسوفسکی آورد تا برای اولین بار این آهنگ را با هم به صورت زنده اجرا کنند. در مدت کوتاهی، استادیوم ایست رادرفورد به یک کلاب شبانه ایبیزا تبدیل شد، با آتش‌بازی‌هایی که به آسمان پرتاب می‌شد، تاینی که ضرب‌آهنگی جدید به این آهنگ موفق می‌بخشید، و تماشاگران که هر کلمه از آهنگ پرئو غمگین را فریاد می‌زدند. صحنه‌پردازی نیز باعث شد که این همکاری به طور مناسبی بین‌المللی به نظر برسد: میز تاینی پرچم‌های کلمبیا، اسپانیا و پورتوریکو را به نمایش می‌گذاشت در حالی که چهار هنرمند صحنه را به اشتراک می‌گذاشتند.

این نوع غافلگیری بود